Site Loader

De ultieme hike rond de Tre Cime

De Tre Cime di Lavaredo (Drei Zinnen) zijn de toeristische trekpleister van de Dolomieten. Het zijn drie, toch wel bijzondere, bergtoppen in Zuid-Tirol. Rond deze bergtoppen is een goed begaanbare wandeling, maar zeer toeristisch en dus niet de wandeling waar wij naar opzoek waren. De standaard wandeling is ongeveer 7 kilometer, maar voor de ultieme beleving zal je ongeveer 10 kilometer verder moeten lopen. Op sommige stukken van de wandeling is het wel wat drukker, maar over het algemeen heb je het pad redelijk voor jezelf. 

Waar moet je beginnen?

Wij zijn de avond van te voren, rond 17 uur, al met onze camper naar boven gereden. Het was die dag erg slecht weer en helaas konden we niks zien van de uitzichten, dit werd de volgende dag meer dan goed gemaakt. De weg naar boven is niet te missen en onderaan moet je tol betalen, voor onze camper €30,-. Wanneer je overnacht, zal je de volgende dag deze tol nog eens moeten betalen. Dit lijkt misschien een beetje duur, maar het is het zeker waard.

Vanaf de parkeerplaats heb je twee keuzes, tegen de klok in (richting Rifugio Auronzo) of met de klok mee. Wij hebben er voor gekozen om tegen de klok in te lopen. Je loopt dan in het begin wel een beetje in een treintje, maar qua dalen en stijgen leek dit ons de beste optie.  Deze route beschrijving volgt de ‘tegen-de-klok-in variant’. Onderaan deze pagina vind je de GPX zoals wij de route hebben gelopen.

 
IMG_5615
De start

Zoals gezegd start je de route bij Rifugio Auronzo, allereerst volg je route 104. Het eerste stuk loop je onbewust al naast de Tre Cime, maar dan de achterkant. Wanneer je bij de eerste hut, Rifugio Lavaredo aankomt kun je rechts aanhouden en pad 104 blijven volgen. Wij zijn hier wel een stukje naar boven gelopen (op het smalle stijle pad) en zo kom je naast de Tre Cime te staan, heb je direct al een mooi uitzicht en kom je misschien ook nog wat koeien tegen. Dit uitzichtpunt heet: Forcella Lavaredo. Vanaf boven, kun je gemakkelijk weer naar beneden lopen, terug naar het pad en richting de volgende hut, Rifugio Pian di Cengia.
In onze wandeling hebben we nadat we het meertje voorbij zijn gelopen een klein foutje gemaakt en hebben we links aangehouden. Hierdoor zijn we als het ware straks langs de berg gelopen. Deze weg liep op een gegeven moment dood en we hebben terug moeten keren. Echter, zou ik wel aanraden om dezelfde fout te maken! Het is een avontuurlijk stukje en je hebt een prachtig uitzicht aan het einde.

Rifugio Pian di Cengia

Je blijft route 104 volgen tot aan de volgende hut, Rifugio Pian di Cengia (Büllelejochhütte). Onderweg kom je nog langs verschillende meertjes, hebben wij een heleboel koeien gezien en bleef de natuur adembenemend. Let wel op, op het einde moet je even van de route af om naar de Rifugio te lopen, je kunt dan route 101 richting de hut volgen.  Het eerste stuk tot aan de hut vond ik een stevige klim en eigenlijk het zwaarste deel van de route. Hoe lekker is het dan, dat je daarna heerlijk kunt lunchen bij de hut. Het personeel, die hier maanden verblijft en niet tussendoor naar huis gaat, zijn vriendelijk en behulpzaam. Doordat de hut erg afgelegen is komen ze hier voor het gehele seizoen. Ze komen hier met een klein karretje, of een helikopter. Doordat deze hut wat verder weg ligt van de Tre Cime, is het hier eigenlijk relatief rustig in vergelijking met de andere hutten die we onderweg zijn tegengekomen. Je kunt hier ook even een toiletstop maken, wat ook weer op een bijzondere manier is opgelost vanwege de afgelegenheid.

Neem wel voldoende contant geld mee, want je kunt hier alleen met cash betalen. Ook niet gek, omdat je verder ook geen bereik hebt. Ook liggen de prijzen iets hoger dan je gewend bent, maar ook dit kun je verwijten aan de afgelegenheid en is het meer dan waard. Geniet tijdens je lunch op het terras ook van het mooie uitzicht en neem het vooral allemaal even in je op! Kortom, een heerlijk moment om bij te komen van de eerste 8.5km. 

IMG_5692
Het vervolg

Nadat je bent uitgerust van de klim en de maag weer gevuld hebt, kun je de route vervolgen. Je loopt terug naar het punt waar route 101 en 104 elkaar kruisen. Vanaf nu moet je route 101 volgen, richting Rifugio Locatelli (Drei Zinnen Hütte). Dit deel van de route vond ik misschien wel het meest bijzondere. Het pad was spannend door alle losse stenen en ondertussen leek het alsof je in een sprookje was gelopen, zo mooi! Op de dag dat wij er waren was het behoorlijk bewolkt, en dit zorgde eigenlijk voor een nog mooiere ervaring. Op het ene moment lag er een wolk in het dal, en hadden we geen uitzicht. Maar 5 minuten later kon het dan weer helemaal opklaren en zeggen we helder blauwe meertjes, en grijze rotswanden. 
Na een kilometer of 3 stijgen en dalen kom je aan bij de Drei Zinnen Hütte, met een prachtig uitzicht op de Tre Cime. Vanaf hier kun je de Tre cime goed zien en bewonderen. Niet zo gek, dat het hier een stuk drukker is dan bij de vorige hut. Wij hebben er daarom voor gekozen om hier niet te gaan zitten, maar zijn ietsje naar beneden afgedaald. Daar was een soort van plateau/steen waar je op kon zitten, je eigen meegebrachte drinken/eten nuttigen terwijl je de Tre Cime goed in je op kan nemen.

IMG_5741
 
Etappe 3

Na deze stop was het voor ons even zoeken hoe we verder moesten. Het was er erg druk, en er komen heel veel wegen samen. We wisten namelijk dat we een pad langs de Tre Cime moesten volgen, maar konden het pad niet zien liggen vanaf ons uitkijkpunt. Wij hebben er uiteindelijk voor gekozen om eerst een stukje de bordjes route 101 richting Rifugio Auronzo (50 minuten) te volgen, dit is een druk pad en daar blijf je dan ook maar eventjes op. Als je net aan de klim bent begonnen van dit pad, kun je rechtsaf een klein paadje in. Dit lijkt niet echt een pad, het is gras met rotsen. Maar dit is het wel echt! Je blijft dan de gehele tijd onderaan de Tre Cime wandelen, met aan je linkerhand de Tre Cime. Ikzelf vond de wandeling tussen deze stenen en in het gras erg leuk. Af en toe klommen we op een hogere steen voor een leuke foto voor de Tre Cime.

Dit stuk voelde in verhouding met de rest van de wandeling ook vrij vlak en er liepen hier bijna geen mensen, wat het ook weer bijzonder maakte omdat het pad waar je vandaan kwam krioelde van de mensen! Je volgt dit pad tot de volgende hut, Langalmhütte (Malga Grava Longa). 

Vanaf deze hut, is het nog ongeveer 1,5 km richting de parkeerplaats. Hier kun je route 105 volgen, maar ook goed de menigte. In deze laatste kilometer heb je wederom weer veel vergezichten. 

Samenvatting & Tips & Trics
  • Volg route 104 tot aan Rifugio Pian di Cengia (Büllejochhütte)
  • Volg route 101 richting Rifugio Locatelli (Drei Zinnen Hütte)
  • Loop weer terug via route 1 richting Rifugio Auronzo, maar ga voor de Tre Cime rechtsaf.
  • Volg route 105 vanaf de Langalmhüte weer richting de parkeerplaats.

  • De weg naar boven kost 30,- euro tol per dag
  • Trek een hele dag uit voor deze wandeling
  • Bereid je voor op een hoop klimmen en dalen. 
  • Neem voldoende contant geld mee
  • Neem voldoende water mee
  • Neem wandelstokken mee voor het dalen
  • Tijdens de Coronapandemie is het handig om ook een mondkapje op zak te hebben.